anılca

Göbekle hesaplaşma

Posted on: Nisan 24, 2009

Hatırlarım, küçükken yediğimiz tavuk, bizim tavuğumuz olurdu. Babaannem besler, büyütürdü. Biz bir yandan tavuğun yumurtasıyla beslenirken, öte yandan bahçede tavukla değişik maceralar yaşardık. Rocky bilmem kaçta Stallone’un maça tavuk yakalayarak hazırlanmasından etkilenip onları biraz hırpaladığım olmuştur, kabul ederim. Hatta hala içimde uktedir, hiçbirine uçmayı öğretemedim, oysa hepsine güvenim sonsuzdu. Tavuğun kesildiği gün son yolculuğuna uğurlamayı da ihmal etmez, temizlenirken babanneme “Bu ne?”, “Burası neresi?” diye meraklanırdık. Babaannem onu yemek için öldürdüğümüzü nasıl da tatlı kılıflara sokardı, ilk seferden sonra üzülmezdik. O bizim tavuğumuzdu, ne yediğini, nasıl gıdakladığını bilirdik. Tavuk deyince aklımıza o halleri gelirdi.

Oysa şimdi öyle mi sevgili günlük? Tavuk deyince aklıma nar gibi kızarmış, soslanmış butlar, kanatlar geliyor! Utanmadan iddia ediyorum! Göbek, insanla yediğinin arasındaki duygusal mesafeden kaynaklanır. 🙂

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

Aynı Anda Mikro Blogunda:

Hata: Twitter yanıt vermedi.Lütfen birkaç dakika bekleyip bu sayfayı tazeleyin.

Kategoriler

Arşivler

Sayfalar

Nisan 2009
P S Ç P C C P
« Mar   May »
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930  
%d blogcu bunu beğendi: