İlk günler zor tabi, yatılı okul hayatına alışmak sıkıntı veriyor bir süre. O evden kaçarcasına gittiğim okulda her hafta, Cuma gününü beklemekle geçiyor. O gün “evci” kaydını yapıp eve gidebiliyorsun çünkü. Bu vesileyle naçizane lakabımız “Cuma” oluyor. Lakabım zaman içinde “Cumcum”, “Cumali” ve daha farklı birçok yönde farklı şekillerde evrim geçirmiş olsa da benim lisemle ilgili yaklaşımım 180 derece tersine dönüyor. Aileme “Bu hafta evci belgesini doldurmayı unutmuşum, gelemiyorum ben bu hafta.” gibi zararsız yalanlar söylemeye başlıyorum bir anda! Bizimkiler de kaçın kurası? Bir süre sonra olayı idrak edip beklememeye alışıyorlar beni, sağ olsunlar!

2 ay içinde evini unutan liselinin sebepleri muhtelif tabi, belki bunu sadece yaşayanlar anlar.

Orada ortak oluyorsun çünkü, seninle aynı yaşlarda, seninle aynı şeyleri düşünen, çok benzer hedefleri olan “x” kişiyle “aynı hayata” ortak oluyorsun!

Sabahın köründe seni yatağından kaldırmak zorunda olan, belki de başka hiç bir seçeneği olmayan öğretmeninin ranzanın metal kısmına anahtarıyla vurmasıyla ilgili tepkin, o “x” kişiyle birebir aynı oluyor!

Sabah etüdüne okulun koridorlarında yürürken bilgiye yürüdüğünü hissediyorsun ortak olduğun diğer “x” kişi gibi!

“Voleybol takımı kuruyoruz, sen de oynuyorsun, basketbol gibi işte, zıplıyorsun!” diyen ortağını kıramıyorsun. Bütün maçlarını kaybedeceğini bile bile bütün antrenmanlara katılıyorsun, her maçtan sonra günlerce Karadeniz’de gemilerin batıyor, şikayet etmiyorsun.

Müziğin paylaşıldığını görüyorsun, öyle yaşıyorsun. Çok sevdiğin kasedin hangi “x” kişide olduğunu aramıyorsun bile. İlk karşılıksız aşkını yaşayan ortağının derdini dinlerken aynı walkman’in tek kulaklığından İlhan İrem dinliyorsun. Anlıyorsun.

Hep birlikte yatakhane şarkısını söylerken doğru ritim tutamazsan, zılgıtı yiyorsun! (Ele güne karşı, yapayalnız! Böyle de olmaz ki! Şak! Şak! Şak!)

Neyse… Bu örnekler anlatmakla bitecek gibi değil zaten…

Bundan yıllar önce, bir gün geliyor biz de binlerce sayısal loto ikramiyesi tutarında hayat tecrübesi ve eğitim-öğretimi cebimize koyup bu güzelim liseden mezun olup yuvadan uçuyoruz.

Sıkı durun, hoşuma gitmeyen kısım şimdi başlıyor! Posta kutuma düşen bir mesaj bana şu siteyi işaret ediyor: http://tasinmiyoruz.com/

Eğer bugün ya da bugünden sonra  kendinizin ya da bir yakınınızın o “x” kişiden biri olabileceği ihtimali konusunda benimle hemfikirseniz lütfen aşağıdaki satırı twitleyin!

@cbabdullahgul Çanakkale Fen Lisesi’nin şantiyeye taşınmasına izin vermeyin! http://tasinmiyoruz.com/

Bir dost,

Tabi bir de finansman sorunu var. Onu da şu şekilde çözmeyi planlıyorum: Eylül sonuna kadar minimum yaşam standartlarında yaşayıp ilk dönemi çok fazla bu işleri düşünmeden geçirebilecek kadar birikim yapmaya çalışacağım. Yani bu yıl tatil matil yok günlük! Öte yandan kadim dostum Cihan Uçar evden çalışarak onun işlerine destek olabileceğimden bahsetti, sağolsun. Bir şekilde hallolacak gibi görünüyor bana, biraz sıkıntılı olsa da… Şu kağıt parçası için biraz yoralım bakalım bünyeyi, sonunda ne olacak göreceğiz…

Internet devine kafa tutan ilk göz dolduran girişim Cuil, Google’dan ayrılan bir grup mühendis tarafından kurulmuştu. Son dönemde medyada Google’ın en büyük rakibi olarak gösterilen Wolfram ise kullanıcıları sorulara cevap verebilmesiyle tavlamaya çalışıyor.

Son olarak Wall Street Journal‘dan yayılan dedikodulara göre son hamle teknoloji devi Microsoft‘un üzerinde bir süredir çalıştığı Kumo! Ürün önümüzdeki hafta görücüye çıkmaya hazır, pazarlama için Jwt ile 300 milyon dolarlık bir bütçe ile anlaşılmış durumdaymış. Merakla bekliyoruz efendim, acaba Google bu gelişmeler karşısında takdire şayan pazar payını korumak için nasıl bir duruş sergileyecek?

Oysa şimdi öyle mi sevgili günlük? Tavuk deyince aklıma nar gibi kızarmış, soslanmış butlar, kanatlar geliyor! Utanmadan iddia ediyorum! Göbek, insanla yediğinin arasındaki duygusal mesafeden kaynaklanır.

Halden anlayan yazılım devi Microsoft, tasarımcısız çalışan geliştiricilerine kallavi bir kıyak yapıp daha önce Silverlight için open source olarak yayınladığı temaları WPF’e uyarladı. 

Expression Dark	Shiny Red	Twilight Blue
Expression Light	Shiny Blue	Bubble Creme
Whistler Blue	Bureau Blue	Bureau Black

Temalara buradan ulaşabilir, şıkır şıkır uygulamalar geliştirmeye başlayabilirsiniz. Gönül ister ki, Silverlight ve WPF ile çalışan tasarımcılar  için apayrı bir paylaşım platformu olsun, biz de muhteşem açık kaynak tasarımlarını hayretler içinde alkışlayabilelim.

Teknoloji ticarileşiyor, biz teknolojinin hayatımızı kolaylaştırmak için geliştirildiğini düşünmeye devam ediyoruz. Milyolarca bilim adamının, mühendisin çalışmasının elbette bir finansmana ihtiyacı olacak, ama bu kolaylaştırmanın daha ziyade ele geçirmeye dönüştüğünü hisseder gibiyim. Sizce sonunda teknoloji gerçek mutluluğu sunabilecek mi bize? 

Bruce Branit‘in ödüllü kısa filmi World Builder, sevdiği kadın için teknolojinin nimetlerinden faydalanarak yeni bir dünya inşa eden bir adamın dramatik hikayesini konu alıyor. Eminim seveceksiniz, buyrun:

İşte Tıkanma‘nın (Choke) trailerı: